besediВо името на Отецот и Синот и Св. Дух!
Драги браќа и сестри!

Нашата света православна Црква денеска го прославува свеченото влегување на Небесниот Цар во Ерусалим. Господ Исус Христос за време на Неговиот живот повеќе пати влегувал и престојувал во Ерусалим. Но, пред Неговите страдања, Он ќе влезе во Ерусалим онака како што прилега на Цар. Он има полно право на тоа, бидејќи сето тоа што го правел е за да го исполни она што било речено во Писмото за Него од пророците, како што пишува и светиот апостол и евангелист Матеј: „А сето тоа стана за да се исполни кажаното преку пророкот, кој вели: Кажете и на ќерката Сионова: ете, твојот Цар доаѓа пред тебе кроток, качен на ослица и осле, син на подјаремница“ (21, 4). За Христа како Цар пророкувале старозаветните пророци. Тие ја повикуваат кон радоста ќерката Сионова - Ерусалим да го прославува Царот на Славата: „Ете, Господ објавува до крајот на земјата: кажете и на ќерката Сионова Твојот Спасител иде; наградата Негова е со Него, а отплатата Негова - пред Него“ (Исаија 62, 11). Додека, пак, старозаветниот псалмопеач Давид има пророкувано: „Од устата на младенците и девојчињата си ја создал похвалата Своја, заради непријателите Твои, за да го срушиш непријателот и одмазникот“ (Пс. 8, 2).

Господ Исус Христос многупати им зборувал на апостолите и на народот за Неговото царско служење, но не земно, не преодно, туку небесно и вечно. Но, ниту апостолите, а уште помалку народот, го разбрал правилно. Тие очекувале земен Цар за да ги избави од ропството и тиранијата што Римската империја ја спроведувала над нив.

Христовото Царство, како што рековме, не е од овој свет, но тоа е неоделиво од Црквата, од земјава и од луѓето, бидејќи тоа е за луѓето. На денешен ден Господ Исус Христос извршил царско влегување во Ерусалим заради љубовта кон луѓето и заради луѓето. Тој влегува во градот како што влегувале силните војсководители после некои борби од големо значение, борби за да се биде или не, или пак, како што влегувале силните цареви. За такви поводи во минатото се граделе и посебни триумфални порти преку кои минувале овие знаменити личности. Народот радосно го пречекал во Ерусалим со фрлање на своите алишта на местото каде што требало да помине, како и палмови и врбови гранчиња и вокликнувале торжествено „Осана“ - што значи спасение, „благословен е Оној Кој иде во името Господово“ (Мат. 21, 8-9). Цел Ерусалим се кренал на нозе да Го пресретне и да Го поздрави Исуса Христа како пророк од Назарет Галилејски.

Но, нема да помине многу време и истите тие луѓе ќе почнат да викаат: „Распни Го, распни“ . Токму овој настан нè поучува дека во овој свет сè е менливо и непостојано, затоа и се вели „Не надевајте се на кнезовите од овој свет“. По овој свечен пречек на Христа во Ерусалим ќе настапат денови на предавство, понижување, откажување од Христа, судење, распнување и погребение.

Во Светото Писмо Христос се нарекува втор Адам. Со првиот Адам луѓето погрешиле и затоа примиле смрт како плата за гревот. Во новиот Адам луѓето примаат нов живот и спасение. Вториот Адам сега во Ерусалим го пресретнува толпа народ која ликува заедно со младенците. На првиот Адам се надвисил мракот на гревот, за жал кон него и тој се приклонил. Додека народот сè уште ликувал и Го поздравувал Христа, злобниците се собирале против Христа.

Незадоволни од торжественото пречекување на Христа во Ерусалим, злобните фарисеи, книжници и првосвештеници јудејски се подготвуваат и кројат клевети и обвиненија. Првиот Адам подлегнал на соблазната и направил грев и навлекол трагедија врз севкупниот човечки род. Вториот Адам – Христос, пак, времено дава можност неправдата и гревот човечки да торжествуваат и се предава Себе во раце на беззакони луѓе. Во Црквата се вели дека злото торжествувало во актот или во моментот на Христовото предавање, Неговото понижување и срамната смрт преку распнување. Но, во првиот Адам била желбата за возвишување, издигнување, волјата да биде бог, односно гордоста, која ги доведува првите луѓе кон злото и гревот. Тука, пак, кај Христа, доброволното понижување и неискажливото смирение Го приведуваат кон возвишеност, кон победа на доброто над злото и победа над гревот. Таков е законот на духовниот свет. Само преку понижување се стасува кон возвишување и само преку пораз кон победа.

Денеска Господ Исус Христос влегува во Ерусалим да го прими крсниот подвиг, за потоа, преку воскресението, да влезе во слава во новиот Ерусалим. Патот Христов е пат преку Голгота кон небесниот Ерусалим. Да го следиме Христа. Неопходно е да одиме во пресрет на Него, за да имаме општа радост и вечен живот. И ние да го пречекаме и пресретнеме Христа, како што го дочекале во Ерусалим, но наместо да ги постелуваме нашите облеки и зелени гранчиња, да му принесеме добродетели и вистинска љубов. Таквата средба Нему ќе Му биде пријатна, а за нас ќе биде спасоносна. Амин!

Цветници
08.04.2012 година
ман. „Пресвета Богородица – Пречиста“ Кичево

Митрополит Тимотеј

Во името на Отецот и Синот и Св.Дух!
Драги браќа и сестри!

Денеска, во светото Евангелие, ги слушнавме зборовите „Радувај се благодатна, Господ е со тебе“ (Лк. 1,28). Со овие зборови, пратеникот од небото, св. Архангел Гаврил и се обраќа на Божјата Мајка. Во нив се состои суштината на денешниот празник. Со благовештението започнува и нашето спасение. Со зборовите што ги слушнавме му се објавува на светот големата тајна за Божјото овоплотување и се испраќа пораката Божја за Неговата голема љубов кон човечкиот род. Синот Божји постана Син на Дева Марија. На колку голема височина Бог, преку Своето овоплотување, ја издигнува човековата природа, особено женската.

Бог ги прима телото и крвта човекови и постанува во сè сличен на нас луѓето, освен во гревот. Бог доаѓа на земјата, за нас луѓето да нè издигне на небото. За оваа голема тајна Архангелот Гаврил и благовестува на Света Дева Марија: „Радувај се благодатна Господ е со тебе“. Овие зборови на радост се пренесени по целата вселена. Нив, со големо чувство на радост во душата и срцето, апостолите ги проповедале и ширеле по целиот свет. Со чувство на небоземна радост тие ги исполниле со страдања и подвизи и светите маченици и подвижници, кои во страдања и маки се радувале затоа што можат за Христа да страдаат. Со радост и просветлување е исполнета целата наша света Црква, која секогаш и секаде ја носи радосната вест. Оваа радост е дадена на секое човечко срце и секоја душа. Да се обидеме и ние како верници на нашата света православна Црква, да проникнеме во длабочината на овој радосен момент и да извлечеме од овој празник поука и најмало делче од таа радост да понесеме со нас во нашите домови, во нашите семејства, на нашите работни места, но и во нашите постапки и верувања.

Денеска, преку Мајката Божја, човечкиот род му ги дава на Синот Божји телото и крвта, за Он да ги избави и да го освети тоа тело, да воспостави Нов завет помеѓу небото и земјата, помеѓу Бога и нас луѓето. Но, благовештенската радост, истовремено, е и почеток на крстните маки и страдања.

Црковното предание ни зборува дека во моментот кога Архангелот Гаврил и се јавил на Света Дева Марија, таа го читала текстот од пророкот Исаија, каде се претскажува дека Искупителот на светот ќе дојде и со Неговата крв ќе го избави паднатиот човечки род. Знаејќи го тоа, Света Дева Марија со големо спокојство и смиреност одговорила на Архангелот Гаврил од името на севкупниот човечки род: „Еве ја слугинката Божја; нека ми биде според твоите зборови“ (Лк. 1,38). Во тој момент таа смирено и понизно ја приклонила својата пречиста глава под крстот на Синот Божји, Спасителот на светот, возљубувајќи го Бога и сиот човечки род. Како што нема љубов без да се поднесе жртва, така нема и жртва принесена без крст, така нема ниту радост совршена без крстни маки. Затоа само после Голготското страдање доаѓа неискажливата радост од Воскресението.

Самото доаѓање во светот на Синот Божји е радост и почеток на жртвувањето на Божествената љубов. „Бог толку го возљуби светот, што Го даде Својот Единороден Син, та секој што верува во Него, да не погине, но да има живот вечен (Јован 3, 16). Тоа е сведоштвото на Божествената пожртвувана љубов. Благовештението на Архангелот на Света Дева Марија е почеток на таа љубов.

Синот Божји доаѓа во овој свет на распнување, смрт и погребение, за да им даде на луѓето избавување и вечна радост. Свети Архангел Гаврил сега и јавува на Божјата Мајка „радувај се!“. Преку неа тоа „радувај се“ се однесува на секој човек кој верува во Христа и Неговата љубов.
Како што рековме, за да нè обожи, Бог постана човек. Несместливиот, Кој што е поголем и од вселената, се сместува во утробата на Дева. Со овоплотувањето на Богочовекот настанува преоценка на сите вредности на луѓето. Се одменува заблудата, отстапувањето, пороците и отпаѓањето. На луѓето повторно им се открива длабочината на љубовта Божја и Божјата премудрост. Се открива патот до небото и општењето со небесните жители и ангелите (Евр. 1,14). Сè што Бог благоволил претходно да го подготви и да му го дарува на луѓето за наша полза и за наше спасение, сега станува возможно за човекот. Ни се открива небото и престолот херувимски и Света Дева. Црквата на земјата се воспоставува како парче од небото, каде ние се сретнуваме со Бога и одиме во обновување и препородување. Сè, без исклучок, станало преку Дева Марија, преку благовештението и преку овоплотувањето. Останува само едно, со трепет да го запознаеме патот Господен, Неговата неискажлива премудрост и Неговите дела.

Да се задлабочиме со поголемо внимание и со побожност кон Пресвета Богородица, Мајката на нашиот Бог, да испросиме од неа застапништво и помош и наше просветување, осветување и вразумување. Ние не сме оставени сами тука на земјава, со нас е Бог и Пресвета Богородица, зашто и самиот Христос вели: „Јас сум со вас преку сите дни до свршетокот на светот“ (Мат. 28,20). Затоа да Му искажеме благодарност на Севишниот Бог што ни ги дал сите неопходни нешта на нас верниците, за да можеме да се спасиме и да добиеме вечен и блажен живот, сега и во сета вечност. Амин!

Свето Благовештение
07.04.2012 година
храм „Св. Софија“ Охрид

Митрополит Тимотеј

Sveti NikolaМитрополит Тимотеј

Правило на верата

Во името на Отецот и Синот и Св. Дух!
Драги браќа и сестри!

Бог, од преголема љубов кон човечкиот род, ја основа Својата света Црква, и им дава можност на луѓето, преку вистинска вера да можат да ги задоволат сите свои духовни потреби, а за да можат да се спасат и вечно да живеат во Царството Божјо.

Верата во Исуса Христа нè прави синови Божји, бидејќи преку неа ние се доближуваме со духот до Небесниот Отец. Преку верата ние го примаме Божјиот закон и неискажливите дарови, како и Неговата благодат, преку кои ние можеме духовно да се издигнеме до небесните височини и живеалишта на духот.

Сите луѓе доаѓаат на овој свет како чеда Божји, бидејќи имаат примено лик и подобие Божјо. Но, и покрај тоа што Божјото посиновување  лежи во создателниот Божји акт, и покрај тоа што луѓето се произлезени како деца Божји од Неговите раце, луѓето можат да се одрекуваат од тоа свое Божјо повикување и да го изгубат Божјото посиновување. Вистинското Божјо посиновување се добива преку верата во Исуса Христа и кој сака да го сочува тоа посиновување треба да престојува во делотворна вера, воден од Духот Божји, како што вели св. ап. Павле: „Сите оние, што се утврдуваат по Духот Божји, се синови Божји“ (Рим. 8,14).

Верата навистина прави чуда. Таа го препородува човекот, ако ја прима со искрено и Богопредадено срце. Таквата вера го облагородува духот и го умножува делото на луѓето, за да постане свето и богоугодно. Знаеме дека без вера не можеме да му угодиме на Бога (Евр. 11,6). Верата треба да роди дела. Таа треба да биде објавена на луѓето, да се овоплоти и да ја искаже својата дејствителна природа преку делата. Вистинската и искрена вера не може, а да не роди Богоугодно дело. Тоа е нејзиниот живот и нејзината сила. Без таа сила верата отпаѓа, исчезнува и се губи.

Можеби не е најправилно да се каже дека верата треба да биде придружена од добрите дела. Тој израз се должи на нашиот обичен говор. Всушност, верата ги раѓа добрите дела и живее преку нив, а не е само придружувана од нив. Верата и доброто не се само сопатници, не се две стихии од различни извори и различен почеток. Доброто дело се раѓа во верата, живее преку неа и умира заедно со смртта на верата. Христијанското богоугодно дело е активна вера. Ние, како христијани, со високиот позив да постанеме синови Божји преку верата во Исуса Христа, сме водени од Духот Божји. Ете уште еден важен услов за Божјото посиновување, а следствено на тоа активно пројавување на верата во делата на љубовта. Да бидеме водени од Духот Божји. Но, да знаеме, нема два различни акти - верата има еден извор, а раководењето преку духот Божји е друг поттик. Искрената, чистата и длабоката вера суштествува преку Божјиот Дух, Кој го привлекува човекот кон верата. Кој е со верата, тој е силен во доброто, бидејќи е воден од Духот Божји.

„Гледајте каква љубов ни дал Отецот, да се наречеме чеда Божји и такви да бидеме“ (1Јов. 3,1). Синовите Божји се и примачи на даровите од Бога. Пред сè, тие го имаат примено ликот и образот на Бога, а преку тоа тие се и наследници на ветувањата, кои Он им ги има дадено на синовите на Земјата.

Бог е совршен. Затоа синовите Божји го слушаат неговиот глас и се стремат кон совршенство и созерцаваат во Него, според мерката на човечките облагородени можности. Бог е возвишен. Он е на Небесата и бескрајно е издигнат во духовниот свет. Небесата на луѓето се исто така бескрајни. Нема едно небо во човечките души. Не едно небо осенува со својата убавина и височина. Секое духовно издигнување ги зацврстува духовните крилја за повисок полет кон нови, поведри небеса.

Овие небеса не се само морални хоризонти и доживувања, не се само светла радост на личното духовно воздигнување. Тоа се повеќе и повторно издигнување во другиот, во небесниот, божествен свет и се активно општење на душата со тој горен невидлив свет.

Севишниот е над сите небеса, видливи и невидливи за нас луѓето. Затоа и Неговите синови секогаш се стремат кон висините со својот позив.

Бог е општо за сите луѓе Небесен Отец. Оттаму и доаѓа сечовечкото братство и сестринство, па, затоа и ние, христијаните, се нарекуваме браќа и сестри во Христа, бидејќи имаме заеднички Отец на Небото. Но, за да бидеме вистински браќа и сестри треба да исполниме и некои заповеди што од нас ги бара светата Црква, а светиот апостол Павле тоа најдобро го искажал во своето послание до Колосјаните, кога вели: „А сега и вие отфрлете се од себе; гневот, лутината, злобата, хулењето, срамните зборови од својата уста! Не лажете се еден со друг, откако веќе го соблековте стариот човек со неговите дела, и се облековте во новиот, кој се облекува во познанието, според образот на својот Создател. Каде што нема ни Елини, ни Јудејци, ни обрезание, ни необрезание, ни варварин, ни скит, ни роб, ни слободен, а сè и во сè е Христос“ (1Кол. 3,8-11).

Денеска го прославуваме св. Никола Мирликискиот чудотворец, кој со својот живот и со своите дела ги усвоил сите овие норми евангелски и затоа постанал пример и образец и правило на верата наша, пример на кротост  и учител на воздржанието, како што пееме во неговата химна. Св. Никола, како голем поборник на чистотата на нашата вера, нека влие и во нашите срца и во нашите души од неговата ревност, за и ние да живееме според начелата на нашата света Црква. Да се обратиме со искрена молитва кон св. Никола тој да биде наш молитвеник и застапник пред Севишниот, за да ни подари сè што е корисно и спасоносно за нашите души и тела. Амин!

                                  19.12.2010 година
Св. Никола Мирликиски
храм „Св. Никола Геракомија“ Охрид

ВоведениеМитрополит Тимотеј

Сè што ќе ви рече, направете!

Во името на Отецот и Синот и Св. Дух!
Драги браќа и сестри!

Денеска, нашата света православна Црква прославува еден голем Богородичен празник. Тоа е празникот Воведение на Пресвета Богородица во Ерусалимскиот храм. На тригодишна возраст нејзините благочестиви родители Јоаким и Ана ја однеле во храмот онаа која ја испросиле со молитви од Бога и  ветиле доколку добијат дете дека ќе го дадат да служи во него. Тоа ветување овие праведни души на денешниот ден и го исполнуваат.

Во храмот Божји Света Дева Марија ќе остане сè до нејзината полнолетност според тогашниот Мојсеев закон. Во храмот Ерусалимски се ткае платно во кое подоцна ќе се облече Спасителот на светот, нашиот Господ Исус Христос. Во храмот Божји, Пресвета Дева Марија се подготвувала себеси за големото дело со труд, со молитва, благочестие и возвишено размислување со читање на Словото Божјо. И преку сето тоа таа ги добила и умножила во себе благодатните дарови на Светиот Дух, како за себе, така и за севкупниот човечки род.

Во храмот Божји таа ќе поживее според правилата на светиот храм. Колку е тоа трогателно во исто време е и умилно, а сето тоа не е случајно, затоа што храмот е дом на живиот Бог, кој во него престојува. Во храмот Божји, светата Црква нè води и нас. Таа сака и нас да нè облагороди, ако вистински ја почитуваме Царицата на Небото и Земјата, со помошта на храмот Божји да ја подржуваме  во добродетелите и во нејзината светост и слава. Во храмот Божји, во светите тајни, во богослуженијата, во нашите заеднички молитви и пеења, во поуките на светата Црква, во зачувување на нејзините закони и прописи, ние како христијани се приближуваме кон богатството на благодатните небесни дарови. Во храмот Божји ние се воспитуваме во мир, во љубов, во милосрдие и взаемно заедничарење. Во храмот Божји на секоја литургија ние го слушаме возгласот: „Горје имеим сердца“, односно да ги подигнеме нашите срца и нашите помисли и да ги упатиме повеќе кон небото, да се издигнеме над сè што е човечко и земно.

Храмот Божји е место за духовно растење на христијанинот, место за совршенство и светост. Па затоа, ако ние вистински ја сакаме Царицата Небесна, ако ние прибегнуваме кон неа и и пееме и ја величаме преку празниците, тоа значи дека ние сме должни да се грижиме и да ја поддржуваме неа и во нејзиниот живот и во нејзините добродетели. Само тогаш ние ќе бидеме нејзини деца, а преку неа и браќа на Господа Исуса Христа, вечниот застапник на нашето спасение.

Во светиот храм Света Дева се усовршува во добродетели и се подготвува за големото дело за Богоовоплотувањето и доаѓањето во светот на Христа Спасителот. Синот Божји доаѓа во светот за да го спаси човечкиот род, поради тоа Он ќе биде и Син Човечки. Ете затоа Богомајката ги љуби луѓето, и им ги јавува благодатните дарови на мајчинскиот покров и застапништво. Нејзините свети икони преку непрестајните молитви и денеска престојуваат со нас, а сето тоа е дар од небесната Мајчинска љубов кон човечкиот род.

Сите ние добро се сеќаваме на мајчинската грижа на свадбата во Кана Галилејска: „Му рече мајка Му на Исуса: немаат вино“ (Јн. 2,3), а потоа им вели на слугите: „Сè што ќе ви рече, направете!“ (Јн. 2,5). И за време на првото чудо кое го направил нашиот Спасител Господ Исус Христос, Богомајката ја искажува својата загриженост за луѓето. Таа го моли Спасителот за помош за луѓето. Таа постојано го моли Него за нас и за нашите потреби. И Господ Исус Христос по нејзините молитви ни помага.

Во Кана Галилејска таа им кажала на луѓето „сè што ќе ви рече, направете!“ Ова делува како заповед. Бидејќи ние сме должни и потребно е да го слушаме нејзиниот Син, да ја исполнуваме не својата волја, туку Божјата волја. Бидејќи Спасителот во Евангелието според Матеј вели: „Зашто кој ја исполнува волјата на мојот Отец, Кој е на небесата, тој Ми е брат и сестра и мајка“ (Матеј 12,50). Нашето послушание кон Бога за Божјата Мајка е најголем дар и радост. Само исполнувањето на Христовите зборови и покорувањето на Христа нè приведува кон Бога и нè прави деца на Божјата Мајка и чеда на небесниот Отец. Амин!

                                             04.12.2010 год.
Воведение на Пресвета Богородица
храм  „Св. Богородица – Каменско“
Охрид

Св. арх. МихаилМитрополит Тимотеј

За ангелите

Во името на Отецот и Синот и Светиот Дух!
Драги браќа и сестри!

Често во нашите богослужби ги слушаме зборовите: „Ангел на мирот, верен раководител, чувар на нашите души и тела просиме од Господа“. Овие кратки зборови имаат голема содржина и значајна молитва. Ние го молиме Дародавецот на сите добрини, Бога Создателот, да ни дарува и ангел пазител. Се поставува прашање кои се ангели? Според учењето на нашата света Црква и вера, тие се свети духовни суштества создадени од Бога пред човекот,кои постојано го слават Бога Отецот и ја исполнуваат Неговата волја.  Св. ап. Павле во посланието до Евреите  вели: „Нели се сите тие службени духови, определени да им служат на оние, што ќе го наследат спасението“ (Евр. 1,14).

Тие се гласници на радосните вести и им ја јавуваат волјата Божја на луѓето. Тие нè упатуваат во верата, ни ја откриваат вистината Божја, нè избавуваат од разни маки и искушенија, нè упатуваат да правиме добри дела и да живееме според волјата Божја. Тие се од Бога испратени учители и ни помагаат побрзо, полесно и правилно да ги разбереме поуките на нашата света Црква. Тие побудуваат во нашето срце љубов кон Бога и кон луѓето. Нè упатуваат на патот на правдата и вистината и на крајот од нашиот пат ни ја објавуваат заслужената награда од нашиот Бог, односно Царството Небесно.

Но, ако, пак, скршнеме од вистинскиот пат, патот Христов, според нашата човечка слабост, искушувани и измамени од нашиот најголем непријател, демонот, па паднеме во грев, ангелите нè повикуваат на покајание заради очистување од гревот и заради нашето спасение. Ни помагаат да се ослободиме од гревот, да ги измиеме срцето и душата од гревот со кои сме ги обремениле и извалкале. Ако се вратиме од гревовниот беспат и се упатиме по вистинскиот Христов пат, ќе им донесеме на ангелите безгранична радост. Ако, пак, останеме во грев ги жалостиме ангелите и ги изгонуваме од нашето срце и душа. Онака како што со чад ги истеруваме пчелите од нивните сандаци, така и нашиот ангел пазител го изгонуваме од нас со нашите непокаени гревови.

Ангелите се бестелесни суштества и ние обичните смртници не можеме да ги видиме со нашите телесни очи. Но, облагодетените и свети подвижници можат да ги гледаат и да зборуваат со ангелите. Во житијата на светиите имаме примери кога одделни угодници Божји зборуваат со ангелите. Така свети Неофит раскажува дека еднаш видел  ангел Божји како седи на еден праг од еден дом и плачел. На прашањето зошто плачеш, добил одговор: „Заради паѓање во грев на момчето што ми е поверено да го пазам. Не можам да се приближам до него бидејќи постана слуга на ѓаволот, а мене ми остана да тагувам и да се молам за него на Бога“. Затоа нашата света Црква секојдневно се моли на Бога, нашиот ангел пазител секогаш да биде со нас, да нè сочува од лоши помисли и нечесни желби и лоши дела и ако непријателот нè излаже и направиме било каков грев и престап, ангелот пазител да нè избави од лошите духови и постојано да нè пази од изненадни беди и искушенија.

Според учењето на светата православна Црква секој човек кога се крштева добива од Бога ангел пазител, кој го раководи и чува од секакво зло во неговиот живот и го води по патот кон Царството Небесно. Ова учење има основа во Светото Писмо. Св. ап. Петар кога бил затворен во темницата и лежел во окови, ангел, според волјата Божја, го ослободува од оковите и темницата: „Ангел Господов застана, и светлина блесна во затворот. Ангелот го потчукна Петра по ребрата и го разбуди, па му рече: стани брзо! И веригите му паднаа од рацете негови. Опаши се и обуј си ги чевлите. Така и направи. И пак му рече: Облечи ги алиштата свои и врви по мене“ (Дела 12, 7-8). Псалмопевецот Давид сведочи дека Господ им заповедал на ангелите да ги чуваат оние кои го љубат Него и Законот Негов. „Затоа што им заповеда на ангелите Свои за Тебе, да Те чуваат на сите патишта Твои“ (Пс. 90,11).

Драги браќа и сестри, ако сакаме нашиот ангел пазител да биде со нас, срдечно да се молиме на Бога за да ги видиме нашите гревови и сесрдно да почнеме да се каеме со солзи покајни. Да ги измиеме со помош Божја нашите гревови од нашите души и срца, та нашиот ангел чувар да се врати на нашите порти и да нè очисти и штити од секакви искушенија. Да нè запази нашиот ангел пазител од секакви лоши духови, да останеме чисти и неизвалкани на нашиот пат, кој води во вечниот живот и Царството Небесно. Амин!

                                                       
21.11.2010 год.
црква „ Св. Архангел Михаил“
Италија

Страница 1 од 3

Fotogalerija

galerija

Izdava{tvo

izdavastvo

Crkoven kalendar

Октомври 2015
Пон Вто Сре Чет Пет Саб Нед
28 29 30 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 1