„Со љубовта кон мудроста, си ја обрезал покривката на твојата душа, отче, и со твоите чуда пред светот се покажа како сонце и ги озари мислите на верните, богомудар Василие, тајнику на (Света) Троица, и служителу на Богородица“ (Светилен на Утрена на свети Василиј Велики).

 

На 14.01.2024 година, денот кога го прославуваме празникот Обрезание по тело на Господ наш Исус Христос и споменот на светиот Василиј Велики, во храмот „Св. Никола“ во Враништа, Струга, беше отслужена света архиерејска Литургија, на којашто чиноначалствуваше Неговото Високопреосвештенство Митрополитот Плаошко-струшки и Дебарско-кичевски и Администратор Австралиско-сиднејски г. Тимотеј, во сослужение на протоерејот-ставрофор Никола Христоски, свештениците Ристе Наумоски, Горан Ставрески и Димитрија Павлески и протоѓаконот Николче Ѓурѓиноски. По завршувањето на Литургијата, беше отслужен и Молебен на Нова Година, а на самиот крај, Митрополитот Тимотеј се обрати кон мноштвото верници со пригодна беседа, којашто интегрално ви ја пренесуваме.

 

Митрополит Тимотеј


Во името на Отецот и Синот и Светиот Дух!
Драги браќа и сестри,

Денеска Семилостивиот наш Спасител, Господ Исус Христос, нѐ удостои да ја дочекаме и оваа Нова 2024 Година. Природно, погледот ни се насочува кон иднината, затоа што натаму и нѐ води патот на животот. Кон иднината се насочени сите наши желби. За тие нејасни ветувања и желби копнее секое човечко срце. Но, сепак, застанувајќи на денешниот условен премин во времето кое тече, не можеме, а да не фрлиме поглед на изминатата година која, исто така, ја пресретнувавме со големи надежи и радост, очекувајќи од неа дарови на чесна и плодна година. Но, кога ќе направиме анализа на годината што помина, ќе видиме дека таа беше како наша гостинка, која побрза што поскоро да си замине. Сепак, срцата не може, а да не ни се исполнат со благодарност кон Бога, за Неговите неискажливи милости, дарежливости од кои не нѐ лиши во изминатата година. Благодарното срце ја изговара молитвата: Ти, Господи Боже, Кој си милостив и долготрпелив и вистинит милостиво, погледни кон мене и помилувај ме (Пс. 85, 15-16).


Божјите милости и дарежливости се обилни за сите луѓе, за светата Црква, за нашиот народ и за целото човештво. Кој од нас не бил помилуван од Божјата рака, кога прибегнувал кон Него со синовска послушност и ја засолнувал својата глава и срце пред Неговото величие? Бог им испраќа утеха на ожалостените, утеха на срцата кои се повредени, и му дава сила на човекот за да ги надмине сите маки. Во часот на тага Он ги успокојува набожните, ги бодри и упатува, ги утешува во болестите со родителска рака, ги расположува и лекува во неприлики, и им открива нови патишта и вдахновувања исполнети со нова вера и нови надежи.


Верниот човек, од своето сопствено духовно искуство, знае колку се неисцрпни Божјите милости. Кога ќе се сопне и падне, Он го потфаќа со силната десница за да го исправи и пак да го упати на правиот пат. Кога некој ќе го избере погрешниот, лош пат, Бог го поучува, исправа и насочува да оди по вистинскиот и спасоносен пат. А, кога сме сами, Он оди со нас, нѐ потсетува со тивок и благ родителски глас да одиме по вистинскиот и спасоносен пат.


И во изминатата година верниците одеа во укрепениот град, Божјата света Црква, за да го обноват срцето, умот и волјата преку силата на Светиот Дух. Верниците не се собираат само на општа молитва во домот Божји туку тие се удостоени да учествуваат на Божјата трпеза и да се соединат со Него во живот (Јн. 6. 35 и 48). Затоа сите ние Му должиме на Бога бескрајна благодарност.


Погледот на сите ни е свртен кон иднината. Нашата надеж секако е жива. Од годината што помина ние очекувавме да биде мирна, чесна, плодородна и полна со секакви Божји дарови. Ние се молиме на Бога за тоа и нашата надеж е во Него, како што и иднината е во Неговите раце. Но, за да примиме полнота на Божјото благоволение, потребно е да не се оддалечуваме од Неговата волја, која ги определува нашите сестрани задолженија.


Мудро ќе го поминеме времето само ако го поминуваме во благочестие и во добри дела и во взаемна братска љубов и мир: А побожноста е полезна за сѐ, бидејќи во себе има ветување за сегашност и за идниот живот (1. Тим. 4, 8). Одмерено ни е времето. Секој ден треба да го употребуваме како дар Божји, и тоа за да правиме добри дела и така да ја збогатуваме општата ризница на добро во светот. Затоа имаме совет од св. ап. Павле, кој вели: И така додека имате време, да им правите добро на сите, а најмногу на своите по вера (Гал. 6,10). А и псалмопевецот порачува дека ако сака човекот да живее и да дочека долгогодишен живот, треба да се оттргнува од секое зло и од лаги, и да прави добро, да бара мир и да оди по него (Пс. 33, 13-14).


Па и ние кои ја прославуваме оваа Нова Година, да се обратиме кон Господа Исуса Христа, Он да ја благослови, па да ни биде мирна и бериќетна, а ние да правиме сѐ повеќе добри дела. По молитвите на св. Василиј Велики, така нека биде. Амин.

 

Обрезание Господово и св. Василиј Велики – Нова Година
14.01.2024 г.

храм „Св. Никола“ Враништа, Струга

 

svvas2024 1svvas2024 2svvas2024 3svvas2024 4svvas2024 5svvas2024 6svvas2024 7svvas2024 8svvas2024 9svvas2024 10svvas2024 11svvas2024 12svvas2024 13svvas2024 14svvas2024 15svvas2024 16svvas2024 17svvas2024 18svvas2024 19

Fotogalerija

galerija

Izdava{tvo

izdavastvo

Crkoven kalendar

Март 2015
Пон Вто Сре Чет Пет Саб Нед
23 24 25 26 27 28 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 1 2 3 4 5