Поука од Старец Јован Рижиски

Честата и правилно извршена молитва на почетокот е полна со расејаност, невнимание, сувост и студеност. Вниманието, топлината и пламенот се, пак, Божји дар, кој ѝ се дава на душата во свое време, доколку се труди во честата молитва. Треба да го насочиме вниманието и да се потрудиме да ја здобиеме количината, т.е. да се молиме често, да се молиме на секое место, во секое време и во сите околности, да го држиме својот ум во зборовите на молитвата и ,,да не дозволиме да нè носи виорот на штетните помисли”, според зборовите на свети Симеон Нов Богослов. Ние не треба да му дозволиме на умот да се занимава со смрдливите фантазии и празни помисли, бидејќи според учењето на Светите Отци, при отсуство на секојдневното размислување за Бог, умот им се препушта на фантазиите и се валка, сквернави, па и душата е во допир со секоја нечистотија.